Ahrazın konseri

Bir nefese benim dersin

Ömrünce alıp verirsin

Gün gelir gider görürsün

Aldığın nefes senin değil

Bir kurda köpek dersin

Küçükten alıp seversin

Gün gelir yalnız kalırsın

O kurt senin itin değil

Yollar senin yolun değil

Sular senin suyun değil

Beden bile senin değil

Nasıl yalnız değilim dersin

Altın yesen dışkı olur

Yeli sevsen boran olur

Bebek büyür insan olur

Nasıl bahtım güzel dersin

Yalnızdın öncesinde

Öyle kaldın ömründe

Kimse kalmaz yörende

Bu kalabalık senin değil

Bari bunu kendin iste

Yaşam koca bir işkence

Al hançeri vur döşüne

Ölüm buna ilaç değil

Muhtaç olma hiç kimseye

Anne sütü bile emme

Kimseyi dost belleme

Kimse senin çevren değil

Ne anlamı var bu hayatın

Sordun, baktın, bulamadın

Bulmak için çabaladın

Amaç sana gerek değil

Bir merak için yaşadım

Hiçbir anlam aramadım

Bunu bildim bunu yazdım

Şimdi tekrar bir ahrazım.