Kasımpatına

Hâlâ nefesim bir fırtına

İnatçı hevesimin yamacında

Ve dağın en tepesinde bir tilki

Körpecik, henüz çiçeği burnunda..

Ah diyor zifte dönmüş bahtına..

Kararmış bulutlar akıyor kasımpatına

Nisanın en güzel gününü hatırla,

Takkeli bir adam takkesi koynunda...

Gelip giden fırtınalarda bir gemi, alabora

Ne güneşli, ne bulutlu, kasvetli bir hava

Henüz yağmamıştı hüzün kasımpatına

Bir saat kırılmış, akrepsiz sokakta

Ne kağıdı var ne gravatı, çırıl çıplak sokakta

Sadece bir kara kedi yanı başında

Kara kedi de kendiyle bal ayında

Ne düğün, ne davul, ne zurna

Mutlu olur mu zamanı geri sarsa?

Bu kadar ağlar mı çocuk olsa sonra,

Ya da düşer mi merdivenlerde koşarken rüyasında?

Yıldırım çarpmıştı kasımpatına...